ตอนที่ 1 คำเตือนของมุคุโร่

::Chrome part::

   "โคลม....ที่น่ารักของผม" อ๊ะ! เสียงนี้มัน...
   "ท่านมุคุโร่! ท่านมุคุโร่อยู่ที่ไหนค่ะ?"
   "คู ฟู ฟู!~โคลมที่น่ารักของผม สบายใจได้เลยน่ะ ผมจะไม่มีวันทอดทิ้งคุณเป็นอันขาด ผมจะดูเเลคุณตลอดไป"
   "ทะ...ท่านมุคุโร่ -////- "
   "คู ฟู ฟู!~เเต่คราวนี้ ผมคงช่วยคุณไม่ได้เเล้วล่ะ เพราะผมหมดพลังต่อสู้ไปกับเจ้าเบียกคุรัน(Windy-chan//เบียกคุรันในนิยายยัง ไม่ตาย 555+)"
   "ท่านมุคุโร่ 0.0"
   "คู ฟู ฟู!~อย่าห่วงเลย ผมหาคนมาดูเเลให้โคลมที่น่ารักเเล้วล่ะ คนๆนั้นสามารถปกป้องโคลมที่น่ารักได้เเน่ เเต่โคลมที่น่ารักของผมอย่าเผลอใจไปกับเจ้าหมอนั่นล่ะ"ทะ...ท่านมุคุโร่เป็น ห่วงเรา ^////^
   "ขะ...เขาเป็นใครค่ะ"ฉันถามอย่างสงสัย
   "คู ฟู ฟู!~เจ้าหมอนั่นหรอ หึ! เป็นถึงหัวหน้ากรรมการคุมระเบียบกฎโรงเรียนนามิโมริ เขาสามารถปกป้องโคลมที่น่ารักได้เเน่นอน"
   "....."เขาเป็นใครกันน่ะ ที่นามิโมริ ฉันรู้จักก็เเต่บอสเท่านั่นล่ะ หรือว่าจะเป็น คุณคนนั้น...
   "โย่ววว ยัยบ๊องโคลม ^^"
   "คะ...เคน! จิคุสะ!"0_0 อดรู้ความจริงเลย TT^TT
   "พวกเราไปก่อนน่ะ ยัยบ๊อง -3-"เสียงพูดของเคนอ่อนลง
   "ปะ....ไปไหน"ฉันถามด้วยความสงสัย
   "ก็เจ้าฟราน ศิษย์ท่านมุคุโร่ มันบอกว่าจะไปช่วยท่านมุคุโร่ ที่คุกวินดีเช่"เสียงเคนเริ่มจริงจังขึ้น
   "ฟราน...??"
  "โคลม เธอทำให้พวกเราเสียเวลามากเเล้วน่ะ"เสียงจิคุสะดังขึ้น
  "ขะ...ขอโทษน่ะ"ฉันตอบกลับไปเสียงสั่น นี่ท่านมุคุโร่จะรอดเเล้วหรอ *0*
  "ไปก่อนล่ะโคลม สงสารเจ้าเคนมันอาลัยอาวรณ์เธอน่ะ ^^"จิคุสะบอกก่อนไป
  "คาคิปี้ ฉันไม่ได้ห่วงยัยเบื๊อกนั่นสักหน่อย -////-"
   "คิกๆ"^^ตลกเคนจริงๆ
   "หยุดไปเลยยัยบ้า ไปล่ะ ไปหาลองโกเล่ซะเพื่อพวกนั้นจะดูเเลเธอได้"เคนบอกก่อนไปเสียงจริงจังมาก
   "เคน...จิคุสะ...." เเละเเล้วสองคนนั้นก็ไปลับตา เเล้วฉันล่ะ???(Windy-chan//ไม่รู้สิ -3-) ฉันนึกถึงคำพูดของท่านมุคุโร่ เเต่ฉันไม่รู้จักเขาสักหน่อย ทำไงได้ ! ไปนามิโมริ ก่อนล่ะกัน


::The end Chrome part::

2 ชั่วโมงก่อน

   ณ ดาดฟ้าโรงเรียนนามิโมริ

   'คู ฟู ฟู!~ สบายดีหรือครับ คุณหัวหน้ากรรมการรักษาระเบียบกฎโรงเรียนนามิโมริ....'
   'เเก!!!'เด็กหนุ่มผู้ที่กำลังหลับไหล เมื่อถูกเรียกจึงสะดุ้งตื่น พร้อมชักทอนฟาอาวุธประจำตัวออกมา เพื่อเตรียมต่อสู้
   'คู ฟู ฟู!~รู้สึกว่าคุณจะเก่งขึ้นเยอะเลยน่ะครับ(Windy-chan//ก็เเหงอยู่เเล้วล่ะ สามีฉันเก่ง/meโดนสาวก18    ถีบ)โอ๊ะๆ ผมมาดีครับ'
   'หึ! มีอะไรก็รีบๆพูดมา ไม่งั้นฉันจะขย้ำเเกให้เละ!'เด็กหนุ่มผู้มีอาวุธประจำตัวเป็นทอนฟานั้น เก็บอาวุธพร้อมทำหน้าอารมณ์เสีย --*
   'คู ฟู ฟู!~ผมมีเรื่องขอให้คุณช่วยน่ะครับ ผมอยากให้คุณดูเเลโคลมที่น่ารักของผม เเทนผมหน่อยน่ะครับ'
   'เเล้วทำไมต้องเป็นฉัน ให้ฉันสัตว์กินพืชซาวาดะ ดูเเลเองดิ =_='ชายหนุ่มผู้มีทอนฟาเป็นอาวุธตอบอย่างอารมณ์เสีย
   'วองโกเล่ยังอ่อนหัดไปครับ(Windy-chan//ระวังสาวก 27 ตบน่ะเเก!!)คุณเหมาะดูเเลที่สุด'
   '.....'
   'คู ฟู ฟู!~ขอบคุณครับ ดูเเลโคลมที่น่ารักของผมให้ดีล่ะ เเต่อย่าเผลอใจไปหลงรักโคลมที่น่ารักของผมน่ะครับ'
   'ใครตกลงเเล้วมิทราบ....'มุคุโร่ หายไปพร้อมกลับสายหมอก
   'ชิ! เจ้าบ้าเอ๊ยยยย --*'
ผ่านไป 2 ชั่วโมง
   "คุณเคียวครับ...."




Windy-chan//อยากรู้ตอนต่อไปเป็นยังไง ติดตามได้ในตอนต่อไป/meโดนตบ 555+

edit @ 13 Apr 2011 23:47:53 by yuichan

Comment

Comment:

Tweet

เช่นกันค่ะพี่มาโกะ ><! ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#2 By Windy-tsundere on 2011-04-14 16:32

จริงๆ เคนโคลมก็น่ารักดีนะจ้ะ >w<

รออ่านตอนต่อไป พี่ก็จะนั่งปั่นต่อไป

สาดต้อนรับฟิค//ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#1 By ~MakoNyan~ on 2011-04-14 01:48

Windy-tsundere View my profile